Nie jest konieczna wypłata dywidendy w pieniądzu, możliwe jest przekazanie jej w formie rzeczowej. Wiąże się to jednak z ryzykiem wejścia w spór z organem podatkowym, który może próbować kwestionować taką czynność. Organy są zdania, że przekazywanie zysku w formie niepieniężnej powinno być rozliczane jak sprzedaż. Sądy administracyjne nie podzielają takiego stanowiska
i wskazują, że nie ma podstaw do różnicowania tych czynności. Spółka, która w ten sposób wypłaca zysk nie zdobywa przysporzenia majątkowego. Przyjmując stanowisko organów skarbowych sprzedaż tak otrzymanej rzeczy może wiązać się z naliczeniem kosztów uzyskania przychodów. Możliwe jest
w takiej sytuacji skorzystanie z art. 22 ust. 1d updop, z którego wynika, że kosztem uzyskania przychodu jest wartości uzyskanego z tytułu nabycia tej rzeczy przychodu.

Gdy maszyna została nabyta i zainstalowana w Polsce przez zagranicznego kontrahenta, obowiązek rozliczenia tej transakcji będzie obciążał tylko polską firmę. Zasada ta obowiązuje od 1 kwietnia tego roku. Rozliczenie VAT takiej dostawy jest podobne do wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów z tą różnicą, że nabywca: 1) nie ma obowiązku rejestrować się jako podatnik VAT UE; 2) nie podaje nr NIP poprzedzonego kodem PL; 3) nie składa informacji podsumowującej. Zagraniczny dostawca nie musi rejestrować się w Polsce jako podatnik VAT. Oznacza to, że nabywca powinien otrzymać fakturę VAT bez podatku z adnotacją o obowiązku rozliczenia VAT przez nabywcę. Powoduje to, że nabywca będzie musiał wystawić fakturę wewnętrzną z podstawą opodatkowania wynikającą z ceny nabycia.

Wypłata zaliczki w rozumieniu przepisów o VAT, może przyjąć różną formę, na przykład potrącenia wzajemnych należności, przedpłaty, zaliczki, zadatku czy płatności częściowej. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania tej części, bez wzglądu w jakiej formie została otrzymana. W przypadku wzajemnej kompensaty obowiązek podatkowy powstaje w momencie, gdy potrącenie zostało efektywnie dokonana (np. w momencie zawarcia odpowiedniego porozumienia między stronami). Powyższe ma podstawę w art. 106 ust. 1 i art. 106 ust. 3 ustawy o VAT oraz § 10 rozporządzenia Ministra Finansów z 28 marca 2011 r. regulującego zasady wystawiania faktur VAT (Dz. U. nr 68, poz. 360), wynika stąd, że fakturę należy wystawić najpóźniej 7 dnia liczą od dnia, w którym doszło do uznania. Kwota potrącenia stanowi kwotę brutto.

Zgodnie z odpowiedzią  Ministra Finansów na zapytanie poselskie, przed końcem 2010 r. kwestia wniesienia aportu do spółek nie będących osobami prawnymi nie była uregulowana
w ustawie o podatku od osób fizycznych. Tym samym nie istniała podstawa do pobierania podatku. Powyższe wynika również z uchwały powiększonego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 marca 2011 r. (sygn. II FPS 8/10), uznającej, że nie można traktować tej czynności jak odpłatne zbycie, gdyż wspólnik nie uzyskuje przysporzenia majątkowego. Od 1 stycznia 2011 r. zgodnie
z jednoznacznym brzmieniem art. 21 ust. 1 pkt 50b updof taka czynność jest zwolniona od podatku.

Zgodnie z wyrokiem powiększonego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 marca 2011 r. (sygn. I FPS 5/10), termin do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (odwołania od indywidualnej interpretacji podatkowej) ma charakter procesowy. Oznacza to, że można go przywrócić tylko z powodu zaistnienia nadzwyczajnych okoliczności.

Kwota (wartość) stanowiąca nadwyżkę ponad wartość nominalną udziałów lub akcji przekazana na kapitał zapasowy (tzw. agio) przy objęciu udziałów lub akcji w podwyższonym kapitale zakładowym nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych.

Odliczanie VAT od leasingowanego samochodu z kratką używanego przy obecnych regulacjach jest ryzykowne i może spotkać się ze sprzeciwem organów podatkowych. Nie ma też podstaw do odliczania tego podatku w przypadku używania samochodów z kratką na cele prywatne. Jeżeli powyższe rozwiązania zostaną uznane za niezgodne z prawem unijnym, możliwe będzie odzyskanie podatku, i to
z odsetkami.

Zgodnie z przepisami znowelizowanego rozporządzenia Ministra Finansów z 24 czerwca 2011 r.
w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące, oraz warunków ich stosowania, papierowe kopie paragonów potwierdzające sprzedaż dokonaną do końca 2012 r. trzeba przechowywać nie krócej niż przez dwa lata licząc od końca roku, w którym dokonano transakcji. Jak wynika z powyższego, rozporządzenie znajdzie zastosowanie jedynie w przypadku sprzedawców wystawiających dokumenty kasowe w formie papierowej. Przedsiębiorcy sporządzający rachunki w formie elektronicznej muszą je przechowywać do końca okresu przedawnienia.

Zgodnie z treścią indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych wydanej przez dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu (sygn. ILPP/44-408/11-4/MN), jeżeli  przedsiębiorca udziela rabatu jednemu odbiorcy za wszystkie dostawy towarów i usług dokonane w okresie miesiąca, kwartału czy roku, możliwe jest wystawienie jednej faktury korygującej. Zgodnie z art. 29 ust. 4a ustawy o VAT sprzedawca może obniżyć podstawę opodatkowania jedynie wówczas gdy nabywca potwierdzi otrzymanie korekty. Korekta musi odpowiadać co do treści § 13 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z 28 marca 2011 r. (Dz. U. Nr 68, poz. 360), tj. musi zawierać: numer oraz datę jej wystawienia; dane sprzedawcy i nabywcy; numery NIP sprzedawcy
i nabywcy; wskazanie okresów, których korekta dotyczy; kwotę udzielonego rabatu oraz kwotę zmniejszonego podatku należnego; oznaczenie dokumentu tytułem „korekta” lub „faktura korygująca”.

Zgodnie z indywidualną interpretacją przepisów podatkowych dokonaną przez dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi (sygn. IPTPP1/443-18/11-6/MS), możliwe jest zastosowanie zwolnienia
z podatku VAT, tylko gdy szkolenie jest finansowane ze środków publicznych i świadczone jest bezpośrednio na rzecz podmiotów publicznych. Jeśli szkolenia są wykonywane na rzecz pośredników (na nich są wystawiane faktury VAT), jako podwykonawca, nie można zastosować zwolnienia i taką usługę trzeba opodatkować 23 % stawką podatku VAT.

W sejmie trwają prace nad zmianą przepisów ustawy o podatku akcyzowym. Jej celem jest umożliwienie szerszego stosowania uproszczonych procedur celnym. Miałyby one objąć produkty akcyzowe poza alkoholem. Procedury te to: uproszczone zgłoszenie celne lub wpisanie towarów do rejestru, na podstawie, którego przedsiębiorca dokonuje następnie zgłoszenia. Możliwość skorzystania z uproszczonych procedur w stosunku do paliw uzależniona będzie od osiągnięcia minimalnych obrotów wysokości 40 mln zł za poprzedni rok podatkowy. Zmiana wpłynie także na ułatwienie w rozliczaniu podatku VAT. Zamiast fizycznie wpłacać podatek na konto odpowiedniego urzędu, Firmy będą mogły wykazywać go jako podatek należny i naliczony w składanej deklaracji podatkowej.

Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. akt. II FSK 1232/10), przy sprzedaży gruntów z budynkami nie można stosować różnych stawek VAT. Taką transakcję należy objąć stawką właściwą dla dostawy budynków. Z przypadku, gdy z gruntem jest trwale związany budynek lub budowla, albo części takiej nieruchomości, wartości gruntów nie można wyodrębniać z podstawy opodatkowania. Wynika to z treści art. 29 ust. 5 ustawy o VAT.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. akt I FSK 984/10), przedsiębiorcy, którzy skorzystali ze zwolnienia z VAT od wniesienia wkładów niepieniężnych, nie mają obowiązku korygować podatku naliczonego. Skarżąca spółka skorzystała ze zwolnienia od podatku przewidzianego w § 38 rozporządzenia ministra finansów (Dz.U. z 2008 r. nr 212, poz. 1336). Przepis ten regulował zwolnienie z VAT przy wnoszeniu wkładów niepieniężnych w okresie od grudnia 2008 roku do końca marca 2009 roku. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że takie uregulowanie jest niezgodne z prawem unijnym– wniesienie aportu jest czynnością opodatkowaną w związku z czym podatnicy mają prawo do odliczania naliczonego podatku VAT. A zatem skorzystanie ze zwolnienia wprowadzonego w polskich przepisach i nie zapłacenie podatku od tej czynności, nie ma powoduje powstania obowiązku podatkowego takiej czynności w świetle prawa unijnego.

Rozróżnia się czynne i bierne prawo do reprezentowania spółki. Reprezentacja czynna polega na możliwości składania oświadczeń woli w imieniu spółki, bierna jedynie na odbiorze takich oświadczeń. Możliwe jest określenie w umowie spółki prawa do jednoosobowej reprezentacji: wówczas każdy z komplementariuszy będzie uprawiony do samodzielnej reprezentacji. Możliwa jest również reprezentacja łączna.  Przy określeniu reprezentacji jako łącznej można wskazać następujące jej modele: 1) dwóch komplementariuszy; 2) komplementariusz i prokurent; 3) komplementariusz i pełnomocnik. Uprawnienie do reprezentacji obejmuje wszelkie czynności sądowe i pozasądowe. Jednocześnie zgodnie z art. 118 § 1 KSH komandytariusz może reprezentować spółkę jedynie jako pełnomocnik. W przypadku, gdy dokona czynności nie ujawniając swojego pełnomocnictwa, przekraczając je, lub nie posiadając go wcale, odpowiada wobec osób trzecich w pełnej wysokości. Nie jest możliwe ograniczenie reprezentacji w stosunkach zewnętrznych, co oznacza, że wprowadzenie ograniczeń do umowy spółki, np. poprzez wskazanie maksymalnych wartości transakcji, nie będzie to wpływało na ważność powziętych czynności w stosunkach z osobami trzecimi.

Zgodnie z orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 sierpnia b.r. (sygn. akt II FSK 380/10), wystawienie weksla, w sytuacji gdy nie łączy się z nim żadna inna czynność prawna nie podlega opodatkowaniu PCC. Natomiast w sytuacji gdy wystawienie weksla jest związane np. z udzieloną pożyczką (umowa pożyczki), powstanie obowiązek podatkowy.

W spółkach osobowych (sp. cywilna, sp. jawna, sp. komandytowa, sp. komandytowo-akcyjna) odpowiedzialność za długi podatkowe jest bardzo szeroka i dotyczy wszystkich wspólników
(z wyjątkiem komandytariuszy w sp. komandytowej). Wspólnicy odpowiadają za wszystkie zobowiązania podatkowe spółki. Co ważne odpowiedzialność taka jest nieograniczona i sięga majątku osobistego wspólników. Przepisy Ordynacji podatkowej (art. 115 § 2) regulują, że wspólnicy mogą ponosić odpowiedzialność również po wystąpieniu ze spółki, o ile zaległości podatkowe dotyczą okresu, w którym byli wspólnikami. W przypadku podatku VAT, wspólnicy ponoszą odpowiedzialność nawet po rozwiązaniu spółki (art. 14 ust. 1 pkt 14 ustawy o VAT). Możliwość egzekucji całości zaległości podatkowych nie jest uzależniona od wielkości posiadanych udziałów, tym samym możliwa jest sytuacja, gdy zobowiązania będzie spłacał wspólnik posiadający choćby 1% udziału.

Przypominamy, że możliwe jest odliczenie szkód wywołanych przez kradzież, tylko wówczas, gdy podatnik  może wykazać, iż dochowała staranności. Taka sytuacja wymaga zindywidualizowanej oceny  oraz analizy całokształtu sprawy. Istotne jest  zwłaszcza wykazanie związku straty z przychodami oraz racjonalności działań podjętych przez podatnika. Kwestia strat podatkowych w środkach trwałych jest uregulowana w art. 23 ust. 1 pkt 5 ustawy PIT oraz odpowiednio art. 16 ust. 1 pkt 5 ustawy CIT. Organy podatkowe wskazują, że konieczne jest udowodnienie, że było to zdarzenie losowe, czyli nieprzewidywalne i nie dające się uniknąć. Strata musi był związana z całokształtem prowadzonej działalności; musi powstać w okolicznościach niezawinionych przez podatnika; musi być odpowiednio udokumentowana; oraz dokumentacje jej zaistnienia a także podatnik musi podjąć działania powodujące zabezpieczenie przed jej powstaniem. Oznacza to, że podatnik powinien zastosować odpowiednie zabezpieczenia, zgłosić kradzież na policję oraz dokonać innych czynności zabezpieczających przed zwiększeniem strat (np. poprzez zablokowanie kart płatniczych etc. ), ponadto powinny zostać odpowiednio udokumentowane księgowo.

W świetle prawa ustawy o VAT spółka cywilna jest podatnikiem podatku VAT. Z kolei na gruncie podatku dochodowego jest ona traktowana jako zespół przedsiębiorców indywidualnych, gdzie każdy z nich jest samodzielnym podatnikiem. Natomiast wówczas, gdy wspólnik nie prowadzi indywidualnej działalności gospodarczej, podatnikiem podatku VAT jest spółka. W związku z tym, zgodnie ze stanowiskiem organów podatkowych, wywiedzionych na błędnej interpretacji przepisów Ordynacji podatkowej, jedynie spółka cywilna może wnioskować o zaliczenie zwrotów nadpłaty na poczet własnych przyszłych zobowiązań podatkowych. Taki pogląd nie podzielają Wojewódzkie Sądy Administracyjne, przedmiotem krytyki organów podatkowych ze strony sądów administracyjnych, wynika głównie z tego, że organy nie biorą pod uwagę charakteru prawnego spółki cywilnej (WSA
w Warszawie: z 2 X 2007, sygn. akt VIII SA/Wa 416/2007; z 17 VI 2009, VIII SA/Wa 18/09; z 10 VI 2011 VIII SA/Wa 240/11), jak i dlatego, bo art. 76 Op i art. 76a Op wprost nie zakazują nadpłaty podatku na rzecz innych podmiotów tych, którzy uzyskali prawo do zwrotu; z orzeczeń tych wynika, że organy podatkowe zakładają, że s.c. jest osobą trzecią w stosunku do jej wspólników, co jest błędne, bo to nie spółka, ale jej wspólnicy nabywają prawo do dysponowania kwotą ze zwrotu podatku. Co prawda art. 863 § 3 K.c. stanowi, że w czasie trwania spółki wspólnik nie może domagać się podziału wspólnego majątku wspólników, na co wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu z 24 IV 2002 r., (sygn. Akt I S.A./Łd 1152/2002), ale możliwe jest rozporządzenie przez wspólników poszczególnymi składnikami ich wspólnego majątku. Wydaje się, że, biorąc pod uwagę powyższe orzeczenia WSA i NSA, możliwe jest rozporządzenie nadwyżką, poprzedzone wcześniej podjęta uchwałą wspólników spółki cywilnej i załączenie jej do wniosku o przeksięgowanie nadpłaty na poczet zaliczek od podatku dochodowego od osób fizycznych. Niemniej urzędy skarbowe stale i stanowczo odmawiają prawa do takiego dysponowania nadwyżką (patrz Interpretacje indywidualne np. z 01.12.2010 r., IBPP1/443-916/09/MS - Dyrektor IS w Katowicach), co powoduje ryzyko powstania konfliktu z organami podatkowymi.

Zawiesić działalność może tylko przedsiębiorca nie zatrudniający pracowników. Minimalny okres przerwy wynosi 30 dni (z wyjątkiem dla zawieszenia w lutym – 28-29 dni), maksymalny – 24 miesiące. Okres zawieszenia może być określony w dniach, miesiącach lub miesiącach
i dniach. Do obliczania stosuje się przepisy K.p.a. Gdy działalność jest prowadzona w formie spółki cywilnej na zawieszenie muszą się zgodzić wszyscy wspólnicy. Jeżeli przedsiębiorca jest wspólnikiem w więcej niż jednej s.c. może zawiesić działalność w jednej lub większej ich liczbie.

	Prawa	Obowiązki
Inne	+ dokonywania wszelkich czynności niezbędnych do zachowania lub zabezpieczenia   źródeł przychodu; + przyjmowanie należności; + zbywanie własnych środków trwałych i wyposażenie.; + prawo uczestniczenia w postępowaniach sądowych, podatkowych i administracyjnych związanych   z działalnością; + osiąganie przychodów z działalności prowadzonej przed zawieszeniem;	- regulowanie zobowiązań powstałych przed dniem zawieszenia;   obowiązek uczestniczenia w postępowaniach sądowych, podatkowych administracyjnych; -przedsiębiorca, który zawiesił prowadzenie działalności może zostać poddany kontroli; nie ma możliwości uzyskiwania przychodów np. z najmu składników majtku przedsiębiorstwa (IS w P-zń 20-10-2009, ILP-B1/415-909/09-4/TW, IS Katowice 30-06-2010 IBPBI/1/415-372/10/ZK)
Podatek dochodowy	+ odpisy amortyzacyjne: jeśli nie są środki używane nie dokonuje się ich amortyzacji; odpisów nie  nalicza się od miesiąca następującego po miesiącu, w  którym nastąpiło zawieszenie (art. 22c pkt 5 PIT, 16c pkt 5 CIT);  + możliwość uwzględniać w rozliczeniach zobowiązań powstałych przed datą  zawieszenia kosztów   utrzymania przychodu tj.: abonament na telefon komórkowy, obowiązkowego ubezpieczenia OC  (r.pr., adw., doradcy podatkowy, rzeczoznawcy), składki wpłacane na rzecz samorządu/stowarzyszenia  zawodowego, opłaty za najem biura, serwis internetowy, podatek od     nieruchomości (interpretacja IS w W-wie z 28-05-2009 ITPB1/415-198/09/DP; 08-09-2010 ITPB1/415-591/10-03/JB);  + nie trzeba opłacać zaliczek na podatek dochodowy, w tym podatków płaconych w uproszczonej   formie lub kwartalnie – warunkiem jest powiadomienie US w formie pisemnej w terminie do 7 dni      od dnia złożeniu wniosku o zawieszeniu na podstawie u.s.d.g.	nie można uznać za koszty np. prenumeratę pisma specjalistycznego zamówionego w okresie zawieszenia, kosztów szkolenie jeśli obowiązek zapłaty za nie powstał przez okresie zawieszenia;
VAT	+ nie ma obowiązku składania deklaracji za okresy rozliczeniowe, kiedy działalność była zawieszona; + prawo do odliczania VAT z faktur zakupu otrzymanych w czasie  zawieszenia odnośnie umów   + zawartych przed zawieszeniem (telefon, Internet, pod warunkiem, że po okresie zawieszenia usługi nadal będą związane z prowadzeniem czynności opodatkowanych (indywidualna interpretacja przepisów podatkowych Bydgoszczy z 17-03-2009 ITPP1/443-1114/08/KM)  + nie ma obowiązku składania deklaracji VAT-7, ale by zrealizować prawo do odliczenia może je przesłać do US wykazując podatek naliczony (IS w W-wie, 27-09-2010, IPPP2-443-426/10-5/IZ); + prawo do obniżenia VAT za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny;  możliwość skorzystania z obniżenia VAT w dwóch następnych okresach rozliczeniowych nie później niż 5 lat licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do odliczenia;       + prawo do odliczenia 60% naliczonego VAT z faktur leasingowych oraz faktury wykupu pojazdu  osobowego przy umowie leasingu operacyjnego, gdy umowa została zawarta przed dniem   zawieszenia, a pojazd był wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej;	- składanie deklaracji VAT przy dokonaniu WNT lub importu usług czy towarów w zakresie, których jest podatnikiem; - obowiązek założenia deklaracji następuje za miesiąc lub kwartał: 1) w którym nastąpiło zawieszenie wykonywania działalności nie dotyczyło pełnego miesiąca; 2) za który podatnik jest    zobowiązany do rozliczenia podatku z tyt. wykonywania czynności opodatkowane oraz za które ma obowiązek skorygowania podatku naliczonego;
Rachunkowość	+ może nie zamykać ksiąg rachunkowych, gdy nie dokonuje odpisów amortyzacyjnych lub  umorzeniowych lub, gdy występują inne zdarzenia powodujące majątkowym lub finansowym;   + jeśli księgi nie były zamknięte nie ma obowiązku przeprowadzanie inwentaryzacji.	księgi rachunkowe muszą być zamknięte i inwentaryzacja musi być przeprowadzona u przedsiębiorców, którzy są emitentami papierów wartościowych zamierzający się ubiegać lub ubiegający się o dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym w państwie EOG oraz emitenci już dopuszczenie do obrotu na tym rynku.

Zgodnie z orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. II FSK 460/10) odszkodowanie za wypowiedzenie umowy najmu, dokonane w celu zmniejszenia strat, nie stanowi kosztu podatkowego, bo wypłata ta nie jest dokonywana w celu osiągnięcia przychodu, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu.